Pročitaj mi članak„Oni koji su nas bombardovali, ubijali i trovali osiromašenim uranijumom…nijesu u Crnoj Gori nimalo pouzdan oslonac… Protiv zdravog razuma je da pristupimo Savezu koji nas je bombardovao…NATO je gola sila, protivnik slobode…Zato Crna Gora nije zaslužila da bude dio pakta koji ugnjetava i ponižava druge narode…Rusija je država koja je u suštini stvorila Crnu Goru za vrijeme Otomanskog carstva…Ukidanje sankcija Rusiji…prvi je neophodni korak ka vraćanju nacionalnog dostojanstva…
Crnogorski režim je priznanjem nezavisnosti Kosova…počinio jednu od najvećih
izdaja Crne Gore u istoriji. Čvrsto vjerujemo da će doći dan kada će se
poništiti priznanje lažne države koje je sramota Crne Gore i da će
se Crna Gora uključiti u borbu za spas Kosova i Metohije…Crna Gora
ne smije biti ničija kolonija, ona ne smije da bude banana država…
Moj posao je…da uspravljeni uđemo u Evropsku uniju…Mi nemamo
bližih od vas (opozicije), pomozite nam da uđemo u Evropsku
uniju…Spreman sam da vas (poslanike DPS-a i ostale opozicije)
nosim na leđima do EU…Mi sa našim partnerima imamo jasan dogovor
o funkcionisanju izvršne vlasti. Zajednički radimo na realizaciji
spoljnopolitičkog prioriteta – učlanjenju Crne Gore u (totalitarnu,
antisrpsku i antirusku) Evropsku uniju i zbog toga stavljamo
moratorijum na pitanja o kojima ne postoji saglasnost unutar
parlamentarne većine“
(Andrija Mandić, predsjednik Nove srpske demokratije
(NSD) i predsjednik Skupštine Crne Gore)
„Ko će drugi da uvede Crnu Goru u Evropsku uniju, osim ako ne ja i ljudi
slični meni…Evropa nema cijenu, prvo ćete morati da nas ubijete da
bi zaustavili naš evropski put!…Ako nemate snage (obraćanje
Dritanu Abazoviću i poslanicima DPS-a), nosićemo vas na
leđima do Brisela kao naši preci na Neretvi?!“
Milan Knežević, predsjednik Demokratske narodne partije (DNP))
„Lideri DF-a (Demokratskog fronta) su potencirali neophodnost
poboljšanja odnosa između dvije države (Crne Gore i Rusije), posebno
imajući u vidu činjenicu da većina građana Crne Gore doživljava ruski
narod i Rusiju kao istinske i dokazane prijatelje kroz viševjekovno
savezništvo, koje mora biti ugrađeno u državne temelje kao ključna
smjernica budućim generacijama.“ (Saopštenje DF-a, 25.oktobar 2019.)
Predsjednik Demokratske narodne partije (DNP) Milan Knežević je,
30.januara 2026.godine, obavijestio javnost da ta stranka otkazuje
podršku sadašnjoj 44. Vladi, kao i podršku vlastima u Podgorici. Dva
ministra iz te stranke napustili su Vladu, a DNP će nastupati kao
opozicija i u Skupštini CG i u Skupštini Glavnog grada.
Nasuprot tome, 6.februara 2026.godine, druga članica koalicije „Za
budućnost Crne Gore“, Nova srpska demokratija (NSD) se, na zajedničkoj
sjednici svih stranačkih organa i funkcionera, opredijelila za
nastavak rada u okviru parlamentarne većine i Spajićeve Vlade.
Aklamacijom je data podrška predsjedniku Andriji Mandiću da u
„bratskoj komunikaciji“ sa predsjednikom Demokratske narodne partije
Milanom Kneževićem“ definiše zajednički pristup svim pitanjima
koja su bliska srpskom narodu?!
Ovime se, hvala Bogu, DNP vraća na pozicije iz vremena prije
potpisivanja Sporazuma o podršci Spajićevoj Vladi, što je u interesu
Srba i Crnogoraca koji govore srpskim jezikom.
DNP je dala podršku opravdanim protestima i zahtjevima građana
Botuna, odnosno Zete za izmještanje lokacije postrojenja za
prečišćavanje otpadnih voda i spalionice fekalija iz tog mjesta.
Podsjetimo da je, 30.decembra 2025.godine, u ranim jutarnjim časovima,
angažovano oko 680 policajaca iz sve Crne Gore. Oni su nezakonito
primijenili fizičku silu i privodili građane Botuna i Zete koji su
mirno i dostojanstveno protestovali.
Klub poslanika DNP-a je, pravno i faktički utemeljeno, predao
Skupštini u proceduru Predlog zakona o izmjenama i dopunama Zakona o
državljanstvu, o uvođenju dvojnog državljanstva za građane Srbije i
Crne Gore, kao i Predlog zakona o državnim simbolima, o istorijskoj
trobojci kao državnoj zastavi. Prethodno je DNP, neuspješno, od
Spajićeve Vlade tražila da pokrene zakonodavnu aktivnost povodom
ovih pitanja.
Ta Vlada je, kao i one prethodne od preumljenja Mila Đukanovića do
Dritana Abazovića, globalistička, natovska, antisrpska i antiruska
(a time i anticrnogorska) skupina. Na čelnim funkcijama u državi
Crnoj Gori, smjenjuju se osobe bez neophodnog državničkog iskustva i
patriotske odgovornosti i bez geopolitičke svijesti da je planetarna
prevlast Zapada stvar prošlosti (Evropska unija (EU) i NATO pakt se
raspadaju), kao i bez želje za uvažavanjem istorijskih pouka o našim,
državnim i nacionalnim, prijateljima i neprijateljima. Vodeći
pripadnici crnogorske vlasti, kao zapadne marionete, obučeni su da
postupaju protivno interesima Crne Gore i njenih građana. Da
parafraziram Džavaharlala Nehrua (1889-1964, prvog indijskog
premijera), domaće „elite“ koje su obrazovane od „mekog“ kolonizatora –
Zapada nekritički usvajaju i prenose njegov sistem vrijednosti.
Evropske integracije su put ka dezintegraciji Crne Gore! EU je
totalitarna i ekstremno antisrpska i antiruska naddržavna
organizacija sa nacističkim (fašističkim) korijenima, i u ideološkom
i personalnom smislu.
Crna Gora je Zapadu bitna samo kao dio projekta tzv. Velike Albanije i
kao narkotranzitna destinacija CIA-e NATO pakta. Prema zapadnim i
NATO stratezima, Crna Gora je već dio tzv. Velike Albanije!
Javno objavljena pisana i audio – video dokumentacija u vezi „Afere
Epstin“ pokazuje i dokazuje da je kolektivni Zapad zvijer sa znakom 666
(antihrist), iz biblijskog novozavjetnog „Otkrivenja Jovanova“. Naime,
satanističke narkoseksualne orgije, pod okriljem zapadnih
megakapitalista i tzv. crnog plemstva, su obavezna ulaznica, odnosno
„prijemni ispit“ za ulazak u „elitu“. Tek ako tu zadovolje, i bukvalno i
metaforično, ispunjavaju uslove za „visok plasman“.
Jednostranim prekidom prijateljskih odnosa sa vjekovnom zaštitnicom
Rusijom i neustavnim pristupanjem NATO paktu, crnogorske vlasti više
nemaju efikasan državni mehanizam suprotstavljanja puzajućem
svealbanskom ujedinjenju (koje uključuje i znatan dio teritorije države
Crne Gore), te islamskom (velikobošnjačkom) i hrvatskom integralizmu
na štetu teritorijalnog integriteta Crne Gore.
Marionetsko, euronatovsko, crnogorsko državno i parlamentarno –
partijsko rukovodstvo (od Mila Đukanovića do sadašnjeg) ništa ne
čini da sačuva teritorijalni integritet Crne Gore. Naprotiv, svojim
činjenjem i nečinjenjem, uveliko pomažu ostvarenju velikoalbanskog
velikobošnjačkog i velikohrvatskog sna.
Više puta sam isticao da su srpstvo, pravoslavlje i dobri odnosi sa
Rusijom prirodna staništa crnogorstva i glavni faktori očuvanja
srpsko – crnogorskog identiteta i teritorijalne cjelovitosti države
Crne Gore.
Dana 19.oktobra 2023.godine, i Nova srpska demokratija (NSD),
Demokratska narodna partija (DNP) i Socijalistička narodna partija
(SNP) potpisale su Sporazum o parlamentarnoj podršci konstituisanju
zakonodavne i izvršne vlasti i političkim prioritetima 44.Vlade i
parlamentarne većine 28.saziva Skupštine Crne Gore.
Osnovni principi međusobne saradnje, po tom Sporazumu, su i
poštovanje Ustava, perspektiva Crne Gore kao naredne članice EU i
jačanje saradnje u okviru NATO saveza. Izražena je i saglasnost „da će
vanjskopolitička orijentacija 44.Vlade biti utemeljena
na…kredibilnom članstvu Crne Gore u NATO (i) daljim razvijanjem
prijateljske saradnje sa svim susjednim državama priznatim od strane
Crne Gore (znači, i sa lažnom državom RK?!). Vlada će biti posvećena
punoj usklađenosti vanjske politike sa vanjskom i bezbjednosnom
politikom Evropske unije…“
Poštovanje Ustava značilo je odustanak navedenih srpskih i prosrpskih
stranaka od zalaganja za njegove promjene ili za donošenje novog Ustava
(putem ustavotvorne skupštine, kao što je donesen i važeći Ustav),
preciznije, od zalaganja da većinski srpski bude službeni jezik u Crnoj
Gori, za promjenu državnih simbola (krivotvorene zastave, i, prije
svega, dijela himne čije je dvije trećine teksta napisao ustašofil
Sekula Drljević), te za definisanje Srba, koji su stvorili državu
Crnu Goru, kao konstitutivnog naroda.
Iako je konstitutivni narod koji je stvorio državu Crnu Goru i omogućio
njeno vjekovno trajanje, status srpskog naroda je ustavno nedefinisan i,
u stvarnosti, sveden na nacionalnu manjinu?!
Zalaganju za konstitutivno svojstvo srpskog naroda daju za pravo i
rezultati popisa iz 2023.godine. Prema javno objavljenim podacima
Uprave za statistiku (Monstata), u Crnoj Gori ima 623.633 stanovnika.
Od toga su Srbi 32,93 odsto, a Crnogorci 41,12 odsto. Srpskim jezikom
govori 43,18 odsto građana, a crnogorskim 34,52 odsto. Međutim,
realniji podaci se dobijaju ako se broj Srba, Crnogoraca i
srpskojezičkog stanovništva samjeri sa brojem crnogorskih državljana
– 565.804. Rezultat je da srpskim jezikom govori (Srbi, Srbi –
Crnogorci i Crnogorci – Srbi) 47,93 odsto građana. Kao Srbi
(računajući i Srbe – Crnogorce i Crnogorce – Srbe) su se izjasnili 36,3
odsto popisanih.
NSD i SNP i dalje pristaju i na „osudu ruske agresije u Ukrajini“,
saglašavaju se sa sankcijama Rusiji, te da ne osporavaju priznanje
lažne države RK, niti članstvo Crne Gore u NATO paktu?! Tako su
postale i ostale montenegrinske (dukljanske) i euronatovske skupine!
Znači, i srpske NSD i SNP su i dalje u euronatovskom jatu i, bez
kritičkog odnosa, prihvataju članstvo naše države u NATO-u,
militarističkoj i megaterorističkoj organizaciji koja je nanijela
nemjerljivo zlo Srbiji, Republici Srpskoj, Crnoj Gori i srpskom
narodu. Takođe, ponavljam, te partije i dalje ne osporavaju ni
Đukanovićevo priznanje lažne države „Republika e Kosovës“, niti
uvođenje sankcija Rusiji, našoj viševjekovnoj zaštitnici, ko ni
kvalifikovanje legitimne i legalne ruske vojne intervencije u Ukrajini
kao agresije?!
Neustavnim pristupanjem NATO paktu, crnogorske vlasti i njihove
nereformisane tajne službe postale su aktivni učesnici specijalnog
,hibridnog, mrežnog (mrežnocentričnog) rata Zapada protiv Srbije,
Republike Srpske, srpskoga naroda, pravoslavlja i Rusije, kao proksi
(posredno preko Ukrajine) oružanog rata protiv Rusije, što je u
suprotnosti sa suštinskom interesima Crne Gore.
I pored svega toga, ni u promijenjenom sastavu Spajićeve vlade, srpske
i prosrpske partije nijesu dobile najvažnije resore (spoljni poslovi,
odbrana, unutrašnji poslovi, tajne službe, finansije), jer, po procjeni
Zapada, nijesu dovoljno „pozitivno“ evoluirale. Znači, srpski ministri
su samo dekor Spajićeve vlade koji služi za davanje legitimiteta njenoj
antisrpskoj i antiruskoj orijentaciji.
Imamo paradoksalnu situaciju: učešćem u sadašnjoj Vladi NSD i SNP
sprečavaju povratak na vlast Mila Đukanovića i DPS-a, tako što
sprovode njihovu politiku?! U pogledu spoljne politike i odnosa prema
ključnim interesima Srba i Crnogoraca koji govore srpskim jezikom
Đukanović = Spajić = Bečić = Ibrahimović = Abazović = Joković =
Mandić! Još jednom ponavljam, Spajićeva Vlada, kao i njegova stranka
„Pokret Evropa SAD“ su globalističke i pronatovske skupine jasne
antisrpske i antiruske (a time i anticrnogorske) orijentacije.
Zašto?
Redovno čestitaju dan nezavisnosti lažne države RK.
Svjedoci smo ponižavajućeg ponašanja Spajićeve Vlade prema
velikohrvatskim, neoustaškim ispadima i zahtevima na štetu
crnogorskih interesa. Još uvijek stoji sramna spomen ploča u Morinju
na kojoj se „izražava žaljenje“ zbog „velikosrpske agresije na Hrvatsku“.
Ustaški zločini prema pripadnicima nikšićko – šavničke grupe JNA i
„logoru Lora“ u Splitu, 1992.godine, ostaju nekažnjeni. Velikohrvatske
pretenzije prema Boki Kotorskoj kao „Zaljevu hrvatskih (?!) svetaca“ se
nastavljaju. Poluostrvo Prevlaka i okolne teritorijalne vode (pola
ulaza u Bokokotorski zaliv) su faktički prepušteni Hrvatskoj.
Spajićeva Vlada je podržala sve predložene antiruske rezolucije
Generalne skupštine UN, te slanje pripadnika Vojske CG u sastav misije
vojne pomoći EU za podršku Ukrajini. Ministar vanjskih poslova Ervin
Ibrahimović je glasao za prijem lažne države RK u Savjet Evrope.
Nijesu ispunjena obećanja za procesuiranje glave narkomafijaške
hobotnice (Milo i Aco Đukanović, Duško Marković, Milan Roćen…)
kao sprege državnog vrha i podzemlja – organizovanog kriminala, te za
pokretanje postupka za zabranu DPS-a, kao političkog krila
organizovanog kriminala.
Bošnjačka stranka koja je eksponent islamskog integralizma na Balkanu,
zahvaljujući pogubnim srpsko – crnogorskim podjelama i nezrelosti
srpskih i crnogorskih „državnika“ i političara, dobila je prostor da
odlučujuće utiče na spoljnu politiku naše države?!
Činjenica je da su prosječnom Bošnjaku u Crnoj Gori unitarna i
islamska BiH i Turska bliže od Crne Gore, Takođe, prosječnom Albancu
u Crnoj Gori država Albanija je bliža od Crne Gore. To, bez obzira na
neupitnost slobode ličnog opredjeljenja ukoliko ne zalazi u zonu
krivične ili prekršajne odgovornosti, potencijalno ugrožava
stabilnost i teritorijalnu cjelovitost države Crne Gore.
Djelovi Crne Gore koji su pretežno nastanjeni albanskim
stanovništvom su, ne samo albanski etnički prostor nego, faktički, sve
više postaju djelovi države Albanije!
„Albanski forum“, čiji je lider potpredsjednik Vlade i ministar
ekonomskog razvoja Nik Đeljošaj , uputio je na više domaćih i
međunarodnih adresa, pismo sa predlogom da se, kroz izborno
zakonodavstvo, uvedu najmanje četiri zagarantovana poslanička
mandata za Albance, kao i pravo veta većine albanskih poslanika na
zakone i akte koji neposredno uređuju njihova prava i slobode.
Glavni cilj predloga je povećanje koalicinog (čitaj: ucjenjivačkog
kapaciteta) albanskih stranaka u cilju nastavka postepenog (puzajućeg)
ostvarivanja albanskog velikodržavnog projekta.
Šta treba činiti?
Neophodno je formiranje (pa, makar bio u opoziciji) jedinstvenog
političkog subjekta (partija, pokret, front…) državotvornog naroda
Srba i Crnogoraca koji govore srpskim jezikom, koji bi objedinio
biračko tijelo (bez rasipanja glasova) i koji bi bio uticajan faktor na
crnogorskoj političkoj sceni i nepokolebljivo istrajavao na
ostvarivanju ključnih nacionalnih interesa, presudno važnih za
opstanak i stabilnost države Crne Gore, te na poštovanju istorijske
Crne Gore, a ne kolonijalnih interesa Zapada!
Politički predstavnici Srba i srpskojezičkih Crnogoraca dužni su da
postojano iskazuju javno protivljenje postojećoj situaciji u Crnoj Gori i
da, na miran i demokratski način, izražavaju svoju nacionalnu i
građansku samosvijest. Sinekure (namještenja, odnosno uhlebljenja na
državnim jaslama) ne smiju biti važnije od časnog zastupanja srpskih
interesa.
Još jednom da ponovim, da bi Crna Gora imala budućnost kao stabilna
i prosperitetna država, neophodno je da se Srbi proglase
konstitutivnim narodom, da srpski postane službeni jezik a ćirilica
istinski ravnopravno pismo, da se državni simboli usklade sa
obilježjima istorijske Crne Gore (grb i zastavu treba uskladiti sa
rešenjima iz prvog crnogorskog Ustava iz 1905.godine), da prestane
članstvo Crne Gore u NATO paktu, da se opozove odluka o priznanju
lažne države RK, da se spriječi, od vlasti sponzorisano,
falsifikovanje crnogorske istorije…
Kako je važeći Ustav, u postojećim političko-parlamentarnim
okolnostima nepromjenljiv, da bi se prethodno navedeno ostvarilo,
neophodno je da se političkim jedinstvom, srpskojezička državotvorna
većina izborno pretvori u parlamentarnu većinu koja bi, kao
ustavotvorna skupština, donijela novi ustav, putem tzv. ustavnog
diskontinuiteta (prekida). Uostalom, na takav način je donesen i
važeći Ustav iz 2007.godine, a ne u skladu sa odredbama Ustava iz
1992.godine.
Iskrena podrška profesorki Vesni Bratić, žrtvi političkog progona!
S vjerom u Boga, srpsko – ruske Svetitelje i Svetu Rusiju!
