Pročitaj mi članakOd kad je pre pet godina izbran za 46. poglavara SPC patrijarh Porfirije kao da se trudi da potvrdi hipoteku koja ga je pratila i pre izbora za prvog među jednakima u Saboru SPC.
Još za života patrijarha Irineja spekulisalo se da će ga on zameniti kao “projekat vlasti”, sa zadatkom da u Crkvi amortizuje predaju KiM.
U SPC zaista vlada muk o svemu što se događa na KiM, uključujući i aktuelnu integraciju poslednjih srpskih institucija u ustavno-pravi sistem samoproglašene kosovske države.
Nažalost, to nije jedino štetočinsko delo pod žezlom aktuelnog patrijarha – od cepanja jurisdikcije SPC predajom njenih eparhija u današnjoj Severnoj Makedoniji, čime je uz uvođenje nadriarhijerejskih titula olakšano njeno eventualno rasparčavanje, do nedavnog sprovođenja inkvizitorskih metoda i političkog progona zbog verbalnog delikta.
Petu godišnjicu na tronu Svetog Save patrijarh Porfirije obeležio je suspenzijom episkopa žičkog Justina. Navodno, privremeno – do majskog zasedanja Sabora SPC.
Reč je o “reprizi” 16 godina stare prve smene episkopa u najnovijoj istorji SPC, kad je takođe pred početak Velikog posta 13. februara 2010. smenjen tadašnji vladika raško-prizrenski Artemije, duhovni otac vladike Justina.
Čak su im i navodni “gresi” slični – finansijsko poslovanje. Jedina razlika je što Sinod u Žiči nije priredio tuču monaha kao u Gračanici 2010. Vladika Justin, kako se priča, priprema ”odbranu” za predstojeći majski Sabor SPC, uveren da podrška protestima studenata, mlekara i ostalih građana nije kanonski prestup.
Crkvene prognoze, kao i dosadašnja praksa u kanonski spornim smenama nisu baš optimistični. Ne samo zbog moguće podele Eparhije žičke koju bi preuzeli drugi episkopi, nego i najavljenog smanjivanja eparhija u dijaspori, čije vladike nisu po volji državnom i crkvenom vrhu u Beogradu.
Da li je patrijarh Porfirije zaista bio sklon da slučaj vladike Justina prepusti Saboru, jer ni Sinod nije bio jedinstven i zašto je prevagnuo “bezobalni” uticaj njegovog duhovnog oca, episkopa bačkog Irineja?
Čak i ako je tačno da je, navodno, predsednik Srbije, nezadovoljan što se sa smenom vladike Justina oteže, lično naložio patrijarhu da hitno zakaže sednicu Sinoda, jasno je da se crkvene, ali i druge igre vode u trouglu između Andrićevog venca, Patrijaršije i crkvenog Novog Sada.
Šta god da je u pitanju, zvanično crkvena odgovornost uvek je na prvom među jednakima, čak i kad je realno gledano on politički “mrtav” još od moskovske izjave o “obojenoj revoluciji u Srbiji”.
