Pročitaj mi članakobert F. Kenedi mlađi, jedan od najglasnijih kritičara zvanične pandemijske politike u Sjedinjenim Američkim Državama, ponovo je otvorio pitanje odgovornosti zdravstvenih vlasti za načine lečenja pacijenata tokom pandemije COVID-19. U nizu javnih nastupa i intervjua, Kenedi tvrdi da su protokoli koje je predvodio Entoni Fauči doveli do sistemskog uskraćivanja blagovremenog lečenja i oslanjanja na terapije sa teškim posledicama.
Prema Kenedijevim rečima, zvanični protokol tokom pandemije svodio se na jednostavan i, kako navodi, poguban princip: „Nema lečenja dok pacijent ne završi u bolnici“. U tom trenutku, tvrdi on, pacijentima su nalagane dve ključne intervencije – mehanička ventilacija i primena leka remdesivir.
Kenedi posebno ističe remdesivir kao lek čija je bezbednost, po njegovom tumačenju, bila sporna i pre pandemije. On podseća da je tokom kliničkih ispitivanja za lečenje ebole 2019. godine, lek pokazao izuzetno visoku stopu smrtnosti, što je, kako tvrdi, dovelo do intervencije Odbora za praćenje bezbednosti i obustave njegove upotrebe u tom kontekstu.
„Remdesivir je povučen jer je bio previše smrtonosan i neetički za dalju primenu“, izjavio je Kenedi, naglašavajući da su ta iskustva, po njegovom mišljenju, ignorisana tokom COVID-19 pandemije. On optužuje zdravstvene zvaničnike da su naknadno konstruisali studije koje su, kako kaže, bile „manipulisane i orkestrirane“ kako bi opravdale upotrebu tog leka.
Kenedi tvrdi da su posledice primene remdesivira bile teške i sistemske, navodeći otkazivanje bubrega, srčanu insuficijenciju, oštećenje jetre i kolaps više organskih sistema kao najčešće komplikacije. On se poziva na iskustva lekara koji su, kako kaže, tokom pandemije primećivali da pacijenti masovno razvijaju akutna oštećenja bubrega, što ranije nije bilo tipično za virusne infekcije.
Posebnu zabrinutost Kenedi izražava zbog odobrenja remdesivira za primenu kod najmlađih pacijenata, uključujući novorođenčad od svega 1,4 kilograma telesne težine. On ukazuje da je, prema dostupnim podacima koje navodi, lek testiran na veoma malom uzorku odojčadi i to u kratkom vremenskom periodu.
U svojim nastupima, Kenedi naglašava da njegova kritika nije usmerena protiv lekara na terenu, već protiv sistema odlučivanja i politike koja je, po njegovom uverenju, stavila protokole i interese farmaceutske industrije iznad individualne procene i ranog lečenja pacijenata.
„Ovo nije pitanje ideologije, već pitanje odgovornosti“, poručuje Kenedi, pozivajući na nezavisne istrage, otvaranje dokumentacije i javnu raspravu o odlukama koje su donete tokom pandemije i njihovim posledicama.
Njegovi stavovi izazivaju oštre podele u javnosti, ali istovremeno dobijaju podršku dela medicinske i stručne javnosti koji smatraju da pandemija nikada nije dobila sveobuhvatnu, transparentnu analizu. Za Kenedija, ta rasprava tek počinje.
