Pročitaj mi članak„Kosovo i Metohija su sastavni deo života svakog pravoslavnog Srbina, kao što je svaki Srbin neraskidivo vezan za Kosovo i Metohiju. To nije samo teritorija. To je pitanje našeg duhovnog bića.“ (Sveti patrijarh Pavle)
„Aleksandar Vučić je tempirna bomba podmetnuta pod Srbiju!“
(Ukazanje Svetoga Save mojoj supruzi Dragici)
„…On (Aleksandar Vučić)…nedugo po Šešeljevom odlasku u
Hag definitivno je „pristao na saradnju“…Potpuno je proučen…
Znaju sve rupe u njegovoj biografiji, anomalije u strukturi
ličnosti, seksualne i druge sklonosti, jake i slabe tačke…
Onim na šta se obavezao, on je Kosovo već predao (još 2005.godine)…“
(Branislav Matić, 1965, pjesnik i novinar;
„Nacija online“, 28.avgust 2017.)
„…Za Srbiju je članstvo u EU strateško opredeljenje i
prioritet spoljne politike i to se neće menjati…“
(Borba.me, 15.oktobar 2025.)
„Vučićeva molba za Macuta i Brnabić: ispunite sve što
EU traži i ono što vam izgleda ponižavajuće.“
(Gledaj.rs, 9.oktobar 2025.)
(Aleksandar Vučić)
Dana 15.marta 2026.godine, počinje da se primjenjuje Zakon o strancima
lažne države „Republika e Kosovës“ (u daljem tekstu: RK). Zahvaljujući
Aleksandru Vučiću i njegovom režimu, Srbi sa Kosova i Metohije
stavljeni su pred izbor: ili da postanu državljani RK ili da budu
proglašeni strancima. Znači, Srbi koji žive na Kosovu i Metohiji, ili
su vlasnici kuća i stanova na Kosmetu moraju da se integrišu u
„kosovarske“ institucije i da posjeduju njihova lična dokumenta, ili će
biti proglašeni strancima i protjerani sa svoje višemilenijumske
zemlje.
Od 15.marta oni će moći da žive na KiM, putuju, koriste motorna vozila
samo ako posjeduju ličnu kartu, putnu ispravu, vozačku dozvolu,
saobraćajnu dozvolu…
Srbi, kao strani državljani, moći će da borave na KiM samo ako:
poštuju zakone RK; imaju dovoljno sredstava za izdržavanje; nemaju
zabranu ulaska i boravka; i ne predstavljaju prijetnju po bezbjednost,
javni red i javno zdravstvo. Ispunjavanje uslova će zavisti od tumačenja
policije, a oni će prema Srbima, više je nego jasno, biti restriktivni.
U slučaju dobijanja dozvole za privremeni boravak, neophodna je
dozvola za rad.
Odredbe Zakona o strancima će posebno pogoditi Srbe koji nemaju
„kosovarska“ dokumenta, ali i one koji ih imaju, a koji su zaposleni u,
jedino preostalim, srpskim institucijama na KiM (u oblasti zdravstva
i obrazovanja). Cilj vlasti RK je njihovo potpuno gašenje. Znači, u
nevolji će se naći, kako studenti koji studiraju na Univerzitetu u
Prištini, sa sjedištem u Kosovskoj Mitrovici, tako i srpsko
zdravstveno osoblje.
Za Srbe bez „kosovarskih“ ličnih karata, a koji ne budu pribavili
propisane dozvole boravka, posledice će biti izricanje novčane kazne
i protjerivanje ili zabrana ulaska na teritoriju RK. Drugim riječima,
Srbi sa KiM nalaze se pred novim progonom odnosno etničkim
čišćenjem.
Navedeno postupanje „kosovarskih“ vlasti predstavlja sprovođenje
sporazuma između Srbije i RK, od 2013. do 2023.godine, koje je
prihvatio Aleksandar Vučić i njegov režim.
Tačka 7 Prvog briselskog sporazuma iz 2013.godine glasi:
„Na Kosovu će postojati jedna policija pod nazivom Kosovska policija.
Sve policijske jedinice na sjeveru Kosova biće integrisane u okvir
Kosovske policije…“
Takođe, u Sporazumu o putu ka normalizaciji odnosa između Kosova i
Srbije (Drugi briselski sporazum), od 27.februara 2023.godine (koji je,
po svojoj pravnoj prirodi, sporazum između dvije nezavisne države),
predviđeno je:
„Strane će međusobno razvijati normalne dobrosusjedske odnose na
osnovu jednakih prava. Obje strane će međusobno priznati svoja
dokumenta i nacionalne simbole, uključujući pasoše, diplome,
registarske tablice i carinske pečate“ (član 1)
„Obje strane će se rukovoditi ciljevima i principima postavljenim u
Povelji UN, posebno onih o suverenoj jednakosti svih država,
poštovanju njihove nezavisnosti, autonomije i teritorijalnog
integriteta, pravu na samoopredjeljenje, zaštiti ljudskih prava i
nediskriminaciji.“
„…Srbija se neće protiviti članstvu Kosova u bilo kojoj međunarodnoj
organizaciji.“ (Član 4)
„…obje strane će…nastaviti proces dijaloga koji vodi ka EU, koji bi
trebalo da dovede do pravno obavezujućeg sporazuma o sveobuhvatnoj
normalizaciji njihovih odnosa…“ (Član 6)
U njegovom Aneksu (Mapa puta – Ohridski sporazum), od 19.marta
2023.godine, navedeno je:
„Kosovo i Srbija u potpunosti se obavezuju da će poštovati sve članove
Sporazuma i ovog Aneksa i sprovesti sve svoje obaveze koje proizilaze
iz Sporazuma i ovog Aneksa ekspeditivno i u dobroj vjeri.“
Na osnovu navedenih sporazuma, koje je, ponavljam, prihvatio Vučić i
njegova vlast, na Kosovu i Metohiji, ukinute su srpske finansijske
institucije, policija, sudstvo, civilna zaštita, dinar kao sredstvo
plaćanja, poštanski saobraćaj, uvedene su kosovarske tablice, mijenjaju
se nazivi ulica na njegovom sjeveru…Prestala je srpska kontrola nad
kosovskom energetskom infrastrukturom. Formiranje Zajednice srpskih
opština (SPO) ostalo je mrtvo slovo na papiru.
Srbi na, daj Bože privremeno, okupiranom Kosovu i Metohiji izloženi
su dugovremenom i neprekidnom nasilju vlasti lažne države RK, uz
sponzorstvo SAD, EU i NATO pakta, u cilju njihovog zastrašivanja i
izgona, te stvaranja etnički čiste teritorije i ujedinjenja sa državom
Albanijom. Stalno se pokreću montirani postupci za nepostojeće ratne
zločine. Za vrijeme vladavine Vučića više od 40.000 Srba napustilo je
KiM.
SAD, V. Britanija, Njemačka i NATO pakt su, drastično kršeći
Rezoluciju 1244 Savjeta bezbjednosti UN, formirali „Vojsku Kosova“,
koju finansiraju i obučavaju.
Pristajanjem na partnerski odnos sa RK, u pregovaračkom procesu uz
„posredništvo“ EU, Vučićeva vlast je priznala RK, ustavno dio
teritorije Srbije, suvereni subjekat međunarodnog prava i da, u tom
svojstvu, može stupati u međunarodne odnose i sklapati međunarodne
sporazume i ugovore?!
Vučićeve vlasti ucjenjuju Srbe da učestvuju na neustavnim izborima pod
okriljem albanskih separatističkih vlasti U „vladi“ lažne države RK
, gotovo deceniju, predstavnici Vučićeve „Srpske liste“ su bili
ministri?! A čak je i Igor Simić (član Predsjedništva „Srpske
liste“), septembra 2024.godine, izjavio da „Srbi u pokrajini žive u
situaciji sličnoj aparthejdu“?!
RK „potpisala je tokom protekle decenije, do današnjeg dana, čak
33…sporazuma međudržavnog karaktera sa Republikom Srbijom, od kojih
je većinu potpisao režim Aleksandra Vučića, a ono što su potpisivali
pre njega, on je lično sprovodio u delo, bolje i efikasnije od bilo kog
deklarisanog neprijatelja ove države…svaka vlada SAD
(vidi)…Vučićev režim kao „poželjnog kolaboracionistu“…“ (Nikola
Vlahović, novinar; „Srbin info“, 6.mart 2023.)
Zahvaljujući i Vučićevoj vlasti, Srbija je dugovremeno i planski,
ekonomski (privredno) dovođena u potpunu kolonijalnu zavisnost od EU,
da bi mu to bio argument da evropski put nema alternativu! Društveno
bogatstvo se ilegalnim kanalima preliva u korist stranaca i osoba iz
bliskog Vučićevog okruženja. Sve banke u Srbiji, osim Poštanske
štedionice su u stranom vlasništvu!
Kako izgleda hronologija Vučićeve izdaje Kosova i Metohije?
U prethodnom periodu dužem od decenije uzalud sam prenosio ukazanja
(mojoj supruzi Dragici) naših Srpsko-Ruskih Svetitelja, slava Im i
hvala, kao i činjenično utemeljene stavove da su zapadni satanistički
megakapitalisti – vladari iz sjenke (Veliki Brat) doveli (preciznije,
instalirali) Aleksandra Vučića, sa osnovnim zadatkom da se Srbija
samoamputira, odnosno da njene vlasti, postepeno i perfidno, priznaju
lažnu državu RK, te da takvu Srbiju uvedu u Evropsku uniju i NATO pakt!
Ovo potvrđuje i „dosledna“ i neprekidna Vučićeva samoubilačka,
antisrpska i antiruska spoljna politika, od njegovog programiranog
dovođenja na vlast 2012.godine do dana današnjeg. On ima zadatak i da
Srbiju, postepeno i obmanjivački, okreće protiv Rusije, te da je
usmjerava na euronatovski put, uz naglašeni lažni patriotizam, te
obmanjivanje i anesteziranje srpske javnosti.
Zato je Vučić nepokolebljiv na evropskom putu „bez alternative“, što
ima za posledicu odricanje od svete zemlje Kosova i Metohije. Jer,
Srbija može postati članica EU samo ako njene vlasti pristanu na
državnu dezintegraciju. Pristupanje Srbije EU i anglo-natoizmu
podrazumijeva i odricanje od pravoslavlja, a time i od tradicionalnih
moralnih i porodičnih vrijednosti.
Vučićeva vlast omogućava i da lažna država RK nesmetano
funkcioniše u punom državnom kapacitetu.
U toku je, ako se Vučićeva vlast izborno ne smijeni, finale realizacije
zapadnog plana za „konačno rešenje srpskog pitanja na Balkanu“. Da još
jednom ponovim, njegovi glavni ciljevi su:
1)Odvajanje središnje srpske zemlje – Kosova i Metohije od Srbije, koje
bi se „krunisalo“ zvaničnim priznanjem RK i daljim rasparčavanjem
Srbije.
2) Ukidanje Republike Srpske.
3) Pretvaranje Srpske pravoslavne crkve (SPC) u „Crkvu Srbije“.
4) Uvođenje sankcija Ruskoj Federaciji (RF) i prekid političkih,
ekonomskih, vojnih i kulturno – duhovnih veza Srbije i te države.
5) Razaranje kolektivnog duha i tradicionalnog morala srpskog naroda,
prije svega, javnim propagiranjem nasilja i LGBT+ „vrijednosti“ među
djecom i omladinom.
Legitimitet ovom planu daje neprestana, dugogodišnja, manje ili više
prikrivena, podrška Vučića i njegove vlasti. Srbija je postala velika
„Farma“, a srpska stvarnost – rijaliti!
Priznavanje nezavisnosti RK bila bi samo prva faza u stvaranju tzv.
velike („prirodne“) Albanije.
Međunarodni položaj Srbije, kao stožerne srpske države, jeste
zakonita i logična posledica presudnog, javnog i tajnog, djelovanja
političkog prevrtača, marionete Zapada i „podrivača Rusije“ (Sveti
Sava) Aleksandra Vučića, sa pogubnim posledicama po Srbiju i srpski
narod u cjelini.
Očito je da Vučić svoje lične interese (opstanak na vlasti po svaku
cijenu i zaštitu kriminalnog porodičnog, kumovskog i prijateljskog
biznisa) stavlja iznad državnih i nacionalnih interesa Srbije i
srpskog naroda! Zato ne treba zanemarivati veliki ucjenjivački
kapacitet Zapada, prije svega SAD, prema njemu zbog kriminala u koji je
uključen i on i osobe iz njegovog bliskog okruženja. Znači, Vučićeva
vezanost za otmičare KiM (preko 12 odsto teritorije Srbije) je, ne samo
politička i interesna, već i lično – bezbjednosna!
Cilj njegove politike je bio i jeste i da se kod Srba izazove osjećaj
pomirenja sa gubitkom KiM, te osjećaj uzaludnosti otpora planovima
Zapada za trajno otimanje ove srpske pokrajine.
„EU bez alternative“ je put ka dezintegraciji Srbije, koja može ostati
cjelovita jedino uz poštovanje Rezolucije 1244 SB UN, čiji su jedini
garanti Rusija i Kina. Zapadni, odnosno NATO bezbjednosni koncept na
„zapadnom Balkanu“ podrazumijeva integraciju u taj pakt „velike
Albanije“, unitarne Bih i Srbije bez KiM, te da se Balkan politički,
vojno – bezbjednosno i ekonomski integriše u cjelovitu neoliberalnu
zapadnu koloniju.
Od tzv. prvog Briselskog sporazuma, iz 2013.godine, pa preko
„Pregovaračkog okvira“ radi pristupanja Srbije EU iz 2014.godine, te
Vašingtonskog sporazuma iz 2020. godine, Drugog briselskog i Ohridskog
sporazuma iz 2023.godine, Vučićeva vlast je samo razdržavljivala
Srbiju na prostoru Kosova i Metohije.
Pregovarački okvir sa EU ustanovljen je sa ciljem da dovede do
potpisivanja sveobuhvatnog međudržavnog sporazuma između Srbije i
RK, nakon čega bi obje (nezavisne) države bile primljene u EU. Već na
početku pregovaračkog procesa sa EU bilo je jasno da Srbija može
postati članica EU samo bez Kosova i Metohije. Drugim riječima, da bi
postala članica EU, Srbija mora prethodno priznati nezavisnost RK.
Priznanje te „države“ i potpuna normalizacija odnosa sa njom je
ključna obaveza Srbije u procesu evroitegracija!
Drugim briselskim i Ohridskim sporazumom, koji se zasnivaju na tzv.
Šolc – Makronovom planu, a koje je Vučić prihvatio, predviđeno je
postepeno priznavanje državnosti RK, sve do „formalnog sporazuma o
međusobnom priznanju kao preduslovu za njihovo članstvo u EU“.
Nadalje, po tom planu „Srbija neće biti spremna za ulazak u EU bez
normalizacije političkih, pravnih i diplomatskih odnosa sa
Kosovom…“ Znači, Srbija, uz „posredništvo“ EU, mora prihvatiti drugu
albansku tvorevinu na Balkanu kao posebnu državnopravnu realnost.
Već su 22, od ukupno 27 država članica EU priznale RK. Vlasti tih
zemalja postojano naglašavaju da su odluke o priznanju trajne i
nepromjenljive. Tako je, na primjer, Gvido Vestervele, njemački šef
diplomatije, 27.avgusta 2010.godine, kazao da je „nezavisnost Kosova
realnost i da je geografska mapa jugoistočne Evrope trajno
promijenjena“. Takođe, devet najvećih i najuticajnijih članica EU
neposredno je učestvovalo u zločinačkoj i monstruoznoj NATO agresiji
na SRJ.. EU = NATO, koji je nakon agresije na SRJ okupirao preko 12
odsto teritorije Srbije i tamo samovlasno izgradio, čak, i vojnu bazu
„Bondsteel“ („Čelična veza“).
„Posredništvo“ EU bilo je i jeste sistemski i neprekidni pritisak da
vlasti Srbije pristanu na odricanje od KiM, uz stalno Vučićevo
popuštanje radi „evropskog puta Srbije koji nema alternativu“?! Jednom
riječju, EU nije objektivan i neutralan posrednik, već sponzor albanske
državolike tvorevine na prostoru Kosova i Metohije.
Dana 22.juna 2021.godine Vučić je govorio poslanicima Narodne
skupštine o situaciji na Kosovu i Metohiji. Tada je, između ostalog,
rekao:
„…neću da…potpišem priznanje, to će učiniti neko posle mene (?!)…
kada se busamo u grudi, treba da mislimo o posledicama…treba da
sačuvamo dobre odnose sa Zapadom…nije vreme za prevelika očekivanja
ili očekivanja koja nisu u skladu sa realnošću koja nas okružuje…ne
treba (nam) zamrznuti konflikt na Kosovu i Metohiji, jer ako ne dođe do
kompromisnog rešenja ćemo doći u situaciju da neko odmrzne taj
konflikt…“
Odakle je Vučić znao da će neko poslije njega potpisati priznanje RK,
ako mu, zajedno sa zapadnim nalogodavcima, postojano, ne priprema
teren za to priznanje?!
Prilikom obraćanja javnosti, 6.maja 2022.godine, potvrdio je da je
većina građana protiv pristupanja Srbije EU i konstatovao da „suočeni
smo sa neprimerenim pritiscima…(i) licemerjem zapadnog sveta“, te
da „Srbija će biti pod velikim pritiskom Zapada da prizna Kosovo, i to
postaje nesnosno“. Ali, i pored toga, kazao je da je „poruka svima da će
Srbija biti snažnije na evropskom putu?!“
Vlasti Srbije su, 6. decembra 2022.godine, prihvatile, antisrpsku i
antirusku, „Deklaraciju iz Tirane: Samit EU – Zapadni Balkan“. U njoj
se partneri iz regiona pozivaju na napredak „ka potpunom usklađivanju
sa zajedničkom spoljnom i bezbjednosnom politikom EU te da
„Zajednički nastup sa EU je jasan znak strateške orijentacije
partnera…“ Naglašeno je i da „…od obje strane (Beograda i Prištine)
očekujemo konkretan napredak kao sveobuhvatnom i legalno obavezujućem
sporazumu o normalizaciji njihovih odnosa…“
Vučić je, u novembru 2023.godine, na sastanku sa specijalnim
izaslanikom EU za „zapadni Balkan“ Miroslavom Lajčakom istakao „da
je Srbija spremna na dijalog za poštovanje svega potpisanog i
dogovorenog“.
Dana 13.septembra 2024.godine, Vučić se obratio javnosti povodom
katastrofalne situacije za Srbe na KiM. Najavio je, između ostalog,
sledeće:
-„…Srbija će proglasiti Kosovo i Metohiju područjem posebne socijalne
zaštite…čime će biti zagarantovano pravo na finansijsku podršku za
nezaposlene…Tik uz administrativnu liniju u naseljenim mestima
Rudnica i Ribarići, biće otvorena Pisarnica, na kojoj će Srbi sa
severa Kosova i Metohije imati pristup ostvarivanju svojih prava iz
domena socijalne zaštite i posredstvom koje će pružati vitalne javne
i administrativne usluge građanima…“
– (Biće) uspostavljeno posebno Tužilaštvo za procesuiranje krivičnih
dela protiv građana Srbije na prostoru Kosova i Metohije…“
– (Biće donesene) „Odluke o nelegalnosti svih organa i institucija
obrazovanih na teritoriji Kosova i Metohije nakon nelegalno
proglašene nezavisnosti i nepostojanju njihovih akata koji su doneti
ili će tek biti doneti…“
Šta je od ovoga urađeno? Ništa!
Vučićevu nepokolebljivost na evropskom putu „bez alternative“, te za
odricanje od Kosova i Metohije potvrđuje i njegovo prihvatanje
Deklaracije Samita EU – zapadni Balkan, koji je održan u Briselu,
18.decembra 2024.godine (uz prisustvo i Vjose Osmani,
„predsjednicom“ RK, kao ravnopravnim i punopravnim učesnikom i
potpisnikom).
I ovim političkim aktom se „zapadni Balkan“, sa nezavisnom RK,
zaokružuje u političku, ekonomsku, odbrambeno – bezbjednosnu i
medijsko – propagandnu koloniju EU (i time i SAD i NATO pakta), a
Rusija se, bez zazora, tretira kao najveći neprijatelj. U takvoj koloniji
dvije albanske države bi se ubrzo ujedinile, a Republika Srpska bila
bi ukinuta.
Naredbodavnim tonom navedeno je i da „Moraju se sprovesti sporazumi
postignuti u okviru dijaloga Beograda i Prištine koji se vodi uz
posredovanje EU, posebno Sporazum o putu ka normalizaciji i njegov
aneks iz 2023.godine, koji su, „kao obavezujući i nepromjenljivi,
postali dio poglavlja 35 Pregovaračkog okvira o pristupanju Srbije
EU“.
Ono što Vučić misli izrekao je Nemanja Šarović (ministar za
evropske integracije), 25.jula 2025.godine:
„Srbija je spremna da u sporu sa Kosovom pristane na veoma velike
kompromise i želi da u potpunosti normalizuje odnose sa Prištinom.,
a veruje i u sposobnosti Evropske unije da nađe praktična i kreativna
rešenja…Srbija (je) spremna da u potpunosti učestvuje u sankcijama
(Rusiji) kada članstvo u EU bude na vidiku, dakle, nekoliko meseci pre
ulaska u EU.“
Da su to Vučićeve misli dokazuje činjenica da Šarović, zbog ove izjave,
nije pretrpio nikakve političke (kadrovske) posledice.
Evropski parlament je 20. oktobra 2025.godine, usvojio „Rezoluciju o
polarizaciji i povećanoj represiji u Srbiji, godinu dana nakon
tragedije u Novom Sadu“. U njoj je, između ostalog, navedeno da
pregovori o pristupanju EU sa Srbijom mogu napredovati samo na osnovu
pune usklađenosti sa zajedničkom spoljnom i bezbjednosnom politikom
EU i uvođenja sankcija protiv Rusije.
Rezolucija predstavlja vid ultimatuma Vučiću da uvede restriktivne
mjere prema Rusiji, uz prijetnju uvođenja sankcija osobama iz njegovog
bliskog okruženja. Takođe, sadržaj Deklaracije potvrđuje da patriotsko
zalaganje za srpske državne i nacionalne interese nema podršku EU.
Da pokaže da je i dalje, nepokolebljivo, na evropskom putu, Vlada
Republike Srbije je, 27.januara 2026.godine, donijela odluku o
osnivanju Operativnog tima za proces pristupanja Srbije EU, u čiji
sastav su ušli ministri i drugi visoki državni funkcioneri.
I pored navedenog, Vučić, iako marioneta Zapada i neprijatelj Rusije,
još uvijek uživa podršku ruskog državnog rukovodstva i poglavarstva
Srpske pravoslavne crkve?!
Šta su rešenja?
1.Izborna promjena nelegitimne Vučićeve vlasti patriotsko –
demokratskom vlašću, koja bi i zvaničnoj Rusiji i arhijerejima Srpske
pravoslavne crkve pokazala da Vučić ima alternativu.
Vučićeva vlast je nelegitimna jer ne vrši vlast u opštem interesu, već
radi ostvarivanja, kriminalnim putem, njegovog privatnog interesa, kao
i u korist njegove rodbine, kumova, prijatelja i najvećih poslušnika.
Od kada je postao predsjednik države Srbije, 2017.godine, Vučić,
nedostojnim, svađalačkim ponašanjem, dijeli srpski narod i postojano
i nepokolebljivo, uzurpira nadležnosti Vlade. Time svoju
ceremonijalnu funkciju neustavno proširuje i na utvrđivanje i vođenje
unutrašnje i spoljne politike. Drugim riječima, Vučić je izvršio
ustavni puč (udar) u cilju preraspodjele vlasti u svoju korist unutar
postojećeg ustavnog sistema. Po Ustavu, predsjednik Republike nije
nosilac vlasti: ni zakonodavne (Narodna skupština), ni izvršne
(Vlada), ni (nezavisne) sudske. On samo izražava jedinstvo Republike
Srbije i to je reprezentativna i ceremonijalna funkcija.
Međutim, postoji duboki nesklad između Vučićevih ustavnih ovlašćenja
i njegove stvarne moći – neprikosnovenog gospodara zarobljene države
Srbije. Drugim riječima, Vučić je predsjednik, zakonodavac, premijer,
ministar, vrhovni sudija, prvosveštenik i monopolista na istinu!
Na sjednici Vlade od 25.januara 2026.godine, Vučić je „trenirao za
povratak na mjesto premijera“ i, neustavno i nezakonito, postrojavao
ministre.
Opisanim postupanjem, aktuelni predsjednik Srbije povrijedio je više
odredbi Ustava koje se odnose na princip vladavine prava,
nadležnosti Narodne skupštine, Vlade, sudstva, tužilaštva, slobodu
medija…Ovo su razlozi za prestanak njegovog mandata razrešenjem, ali
Ustavom propisani postupak, nažalost, nije moguće sprovesti preko
Narodne skupštine.
Promjena Vučićevog režima je spasonosna za Srbiju i vaskoliki srpski
narod. Međutim, bilo bi pogubno da na vlast dođe nova euronatovska
garnitura.
2. Vučić, kao premijer i predsjednik, zbog svoje antisrpske i
antidržavne politike ( i ne samo on), ispunjava sve uslove da bude
osuđen za krivična djela koja suštinski predstavljaju veleizdaju!
Više javno tužilaštvo u Beogradu ovlašćeno je i dužno da pokrene
krivični postupak protiv Vučića i drugih „državnika“ Srbije zbog
najmanje dva, teška krivična djela i to: „Priznavanje kapitulacije ili
okupacije“ (član 306 KZ) i „Ugrožavanje teritorijalne cjeline“ (član
307 KZ).
Kao „poželjni kolaboracionisti“, dugovremenim protivustavnim i
protivzakonitim radnjama, oni su priznali kapitulaciju pred NATO
agresorima na SRJ i legitimisali ciljeve agresije, te priznali lažnu
državu „Republika e Kosovës“ koja je rezultat okupacije Kosova i
Metohije. Takođe, uzurpacijom vlasti i zloupotrebom ovlašćenja,
dugovremeno doprinose otcjepljenju teritorije KiM od Srbije i
pripajanje te teritorije državi Albaniji, odnosno stvaranju „Velike
Albanije“.
3. Vlasti Srbije, ni pod kakvim uslovima, ne smiju, ni izričito ni
prećutno, priznavati nezavisnost lažne države RK. Pitanje okupiranog
Kosova i Metohije treba da (do konačne ruske pobjede u Ukrajini i nad
Zapadom), ostane u stanju zamrznutog konflikta u pogledu svega onoga
što bi se međunarodnopravno moglo tumačiti kao priznanje druge
albanske države na Balkanu. To bi samo dovelo da daljeg rasparčavanja
Srbije i nestanka Republike Srpske.
4. Otkazivanje učešća vlasti Srbije u „pregovorima“ uz „posredništvo“
EU, uz odlučan stav da su razgovori u vezi kosmetskog problema mogući
samo pod okriljem Savjeta bezbjednosti UN.
5. Bliska koordinacija vlasti Srbije i Rusije, posebno na planu spoljne
politike, te radi formiranja ekonomskog i vojnog saveza sa tom
državom. Geopolitičke okolnosti se mijenjaju u korist Rusije, koja će
biti presudan faktor i ostvarivanja interesa srpskog naroda na
Balkanu. Srbija može ostati cjelovita samo u političkom, ekonomskom i
vojnom savezu sa Rusijom, kao (uz Kinu) garanta važenja i
nepromjenljivosti Rezolucije 1244 SB UN.
6. Donošenje odluke Narodne skupštine Srbije o proglašenju (ratne
ili vojne) okupacije Kosova i Metohije, te o proglašenju neustavnim i
nezakonitim procesa razdržavljenja Srbije na središnjem dijelu svoje
teritorije i preduslov za (kada dođe vrijeme) reintegraciju KiM u njen
ustavni sistem. To bi bio i pokazatelj da se Srbija ne odriče
suvereniteta nad KiM.
7.Srbija ne treba da pristupa integrativnim inicijativama na
„Zapadnom Balkanu“, niti drugim regionalnim integralističkim
inicijativama koje uključuju Albaniju i RK, jer nijesu u interesu Srbije
i srpskoga naroda. Ovo zato što olakšavaju funkcionisanje lažne
druge albanske države na KiM i realizaciju velikoalbanskog državnog
projekta. Srbija mora otežavati, a ne olakšavati funkcionisanje RK i
u tom cilju neophodno je uvoditi, gdje kod je to moguće, i recipročne
adminstrativne i ekonomske mjere.
8. Stvaranje preduslova za privremeni smještaj Srba sa KiM na
prostoru centralne Srbije i Vojvodine, jer će to usled njihovog
predstojećeg progona biti neophodno.
Odbrana svete srpske zemlje Kosova i Metohije u sastavu Srbije (preko
Rusije i Kine u Savjetu bezbjednosti UN, a ne uz posredništvo EU) i
neprocjenjivog bogatstva na njemu, vrijedna je, čak, i privremenog
odricanja građana Srbije (zbog realno mogućih sankcija EU prema
Srbiji i, posledično, pada BDP-a i životnog standarda građana).
Legitimni i legalni, patriotski studentski protesti bude nadu, što
dokazuje i Program studentske izborne liste, koji u poglavlju
„Nacionalni interes“, patriotski definiše da „međunarodni položaj
(Srbije) mora biti podređen interesima države i građana. Ključne
vrednosti na kojima će se buduća spoljna politika temeljiti su
očuvanje suvereniteta i teritorijalnog integriteta“.
Takođe, u saopštenju Plenuma studenata Filozofskog fakulteta u
Beogradu (Srbin info, 23.oktobar 2025.) navodi se:
„…Ne smemo zaboraviti da za trenutnu političku krizu u Srbiji, zbog
svoje višegodišnje podrške režimu veliki deo krivice snosi upravo
Evropska unija. Imajući to u vidu, svaki pokušaj povezivanja studenata
sa Evropskom unijom za posledicu ima isključivo stvaranje razdora i
slabljenje našeg pokreta, a posledično jačanje pozicija autokratskog
režima Aleksandra Vučića.“ ,
Međutim, studentski protesti, sami po sebi, ne mogu dovesti do pada
Vučićevog izdajničkog i kriminalnog režima. Formiranje patriotsko –
demokratske vlasti je nužno i spasonosno. Podsjetimo se da je i
Borislav Pekić govorio i pisao: „Nacija i demokratija da, nacija ili
demokratija ne“.
U tom cilju, neophodno je formiranje jedinstvenog patriotskog
političkog subjekta koji bi činile političke partije, organizacije,
udruženja, studenti i patriotski intelektualci, osvjedočene patriote i
principijelni kritičari Vučićeve vlasti, koji se zalažu za ostanak
KiM u sastavu Srbije, te za nacionalne, kulturne, prosvetne i
antiautošovinističke vrijednosti i zaštitu ustavnih ljudskih i
kolektivnih prava i sloboda. Da bi uspjeli u svojoj patriotskoj misiji,
neophodna im je (politička i finansijska) podrška zvanične Rusije.
Vučić je (uz Mila Đukanovića) najveći izdajnik u srpskoj istoriji!
Srbija nikad neće biti primljena u EU! I nakon odricanja od Kosova i
Metohije, sponzori RK samo bi nastavili njeno dalje rasparčavanje!
S vjerom u Boga, srpsko – ruske Svetitelje i Svetu Rusiju!
