Pročitaj mi članakMinistarstvo finansija SAD uvelo je, 10. januara 2025.godine, sankcije ruskoj kompaniji „Gaspromnjeft“, koja sa svojom matičnom firmom „Gasprom“ (kojoj nijesu uvedene sankcije?!) ima većinski udio u Naftnoj industriji Srbije (NIS). Cilj ovih sankcija je da se eliminiše rusko vlasništvo u navedenoj srpskoj kompaniji, kao dio strateškog plana zapadne satanističke „duboke države“ da se Rusija potpuno „istisne“ sa balkanskog poluostrva.
Podsjetimo se da „Gaspromnjeft“ i „Gasprom“, u Srbiji nijesu ulagali
znatna sredstva samo u poslove vezane za prirodni gas i naftu, već u i
oblasti sporta i kulture. Takođe, uz Srpsku pravoslavnu crkvu i Vladu
Srbije, i „Gaspromnjeft“ je finansirao izradu i postavljanje
veličanstvenog mozaika sa likom Isusa Hrista u hramu Svetog Save na
Vračaru.
Površina mozaika iznosi više od 15.000 metara kvadratnih.
Dana 17. januara 2019.godine, Vladimir Putin i Vučić su, simbolično,
u mozaik postavili kockice u boji državnih zastava, kao izraz vječnog
prijateljstva Srbije i Rusije, odnosno srpskog i ruskog naroda.
Prema dnevnom listu „Politika“, od 16. septembra 2022.godine,
Aleksandar Dibalj, zamjenik generalnog direktora „Gaspromnjeft“-a za
komunikacije, kazao je:
„Više od 12 godina…realizujemo projekte iz oblasti kulture i očuvanja
istorijskog nasleđa. Izrada mozaika za kupolu hrama Svetog Save bila
je naše najvažnije dostignuće u ovom periodu. Ponosni smo što smo
učestvovali u izgradnji glavnog hrama Srbije, koji je postao simbol
duhovnog jedinstva naših naroda.“
Slažem se sa mišljenjima da je uvođenje sankcija „Gaspromnjeft“- u dio
strateškog plana zapadne „duboke države ( a to znači i Donalda
Trampa) da SAD obezbijede potpunu kontrolu snabdijevanja Evrope
naftom i gasom i potpuno istisnu Rusiju iz dopremanja energenata
Evropi. S druge strane, one su Vučiću „dobrodošli povod“ za raskid sa
Rusijom i njegovo potpuno prestrojavanje na (po Srbiju i srpski narod
pogubni) zapadni anglo- euro-natovski „put bez alternative“. Zato se i
meni čine realnim procjene da su i sam Vučić i njegovi politički
klovnovi molili američke činovnike nižeg ranga da ih oslobode
„ruskog tereta“.
Iako je Aleksandar Vučić kazao da „nam ne pada na pamet da nešto
otimamo“, realna je procjena da će, ako ruske vlasti ne pristanu na
prodaju svojih akcija (sve drugo bi bilo državno i ekonomski
neodgovorno), Vlada nacionalizovati NIS. Nakon toga, slijedila bi
prodaja (čitaj: poklanjanje) kompanije američkim investitorima. To bi
predstavljalo strateški međudržavni raskid sa Rusijom sa pogubnim
posledicama, ne samo po energetsku sigurnost Srbije, nego, prije svega,
za ostajanje Kosova i Metohije u njenom sastavu.
Zašto su ove procjene realne?
I citati na kraju ovog teksta dokazuju da kod Vučića nikad nije
postojala, niti postoji dilema da li treba uvesti sankcije Rusiji, već
samo kako da se to učini, a da se ne ugrozi njegov opstanak na vlasti.
Vučić je saopštio da plan vlasničke transformacije NIS-a treba da
bude odobren od vlasti SAD – OFACA (Kancelarije za kontrolu strane
imovine Ministarstva finansija), u roku od 45 dana i, tim povodom,
kazao:
„Iako ćemo da žurimo, nećemo da hitamo sa donošenjem pogrešnih
odluka (?!)…Zaštitićemo interese Srbije po svaku cenu…Srbija će ove
2025.godine biti najbrže rastuća ekonomija u Evropi.“?!
Srbija i SAD su, 18.septembra 2024.godine, potpisale sporazum o
strateškoj saradnji u oblasti energetike, čiji sadržaj je, još uvijek,
tajna. Upućeni procjenjuju da je riječ o svojevrsnom okvirnom dokumentu
koji, između ostalog, strateški obavezuje Srbiju da kupuje američki LNG
(tečni prirodni gas) i odustane od mnogo jeftinijeg ruskog gasa.
I izjavu ruskog ministra spoljnih poslova Sergeja Lavrova tumačimo
kao čvrst negativan stav ruskih vlasti, jer se jasno usprotivio
nacionalizaciji NIS-a. Kazao je i da Vučić dugi niz godina govori kako
neće odustati od evropskog puta i dugi niz godina sluša kako će Srbiju
primiti u EU, ali pod uslovom da prizna Kosovo, to jest „primoravaju ih
(Vučića i njegovu vlast) da se ponižavaju“.
Nerealne su nade da će novoizabrani predsjednik Donald Tramp
ukinuti odluku o sankcijama koje pogađaju i NIS. Jer, suština njegove
politike je održanje strateške dominacije nad Rusijom (i Kinom). A u
tački 8 Trampovog Vašingtonskog sporazuma – „Ekonomska
normalizacija“, od 5.septembra 2020.godine, piše:
„Obje strane (Srbija i lažna država Republika e Kosovës) će
diversifikovati svoje snabdijevanje energijom“.
Vučićevu nepokolebljivost na zapadnom putu bez alternative, te za
odricanje od svete srpske zemlje Kosova i Metohije i njegovu jasnu
namjeru izazivanja međudržavnog raskida Srbije i Rusije potvrđuje i
Samit EU – Zapadni Balkan, koji je održan 18.decembra 2024.godine (sa
Vjosom Osmani, predsjednicom lažne druge albanske države na
Balkanu, kao ravnopravnim i punopravnim učesnikom i potpisnikom)
Njegov kriminalni režim, prihvatanjem i ove Deklaracije, pomaže da
Republika e Kosovës nesmetano funkcioniše u punom državnom
kapacitetu, iako teror nad Srbima na KiM ne prestaje, a srpske
institucije se zatvaraju i njihovi službenici izbacuju iz svojih
službenih prostorija.
I ovim političkim aktom se „Zapadni“ Balkan, sa nezavisnom Republika
e Kosovës, zaokružuje u političku, ekonomsku, odbrambeno –
bezbjednosnu, i medijsko – propagandnu koloniju Evropske unije (a time i SAD i NATO pakta),a Rusija se, bez zazora, tretira kao najveći
neprijatelj. U takvoj koloniji dvije albanske države bi se ubrzo
ujedinile (što bi bila ozbiljna agresivna prijetnja po Crnu Goru i
Srbiju), a Republika Srpska bi bila ukinuta.
U Deklaraciji je, u kontekstu „agresorskog rata Rusije protiv Ukrajine“,
naglašeno da je „važnije nego ikad“ „strateško partnerstvo između
Evropske unije i Zapadnog Balkana“.
Takođe, predviđeno je da „EU će nastaviti da podržava partnere
Zapadnog Balkana i suzbijanju hibridnih i sajber prijetnji, posebno
inostranog manipulisanja informacijama i uplitanja, kao što su ruski
diskursi i dezinformacije o agresorskom ratu Rusije protiv Ukrajine.“
Naredbodavnim tonom, navedeno je i da „Moraju se sprovesti sporazumi
postignuti u okviru dijaloga Beograda i Prištine koji se vodi uz
posredovanje EU, posebno Sporazum o putu ka normalizaciji i njegov
Aneks (Sporazum o putu normalizacije između Kosova i Srbije (Drugi
briselski sporazum), od 27.februara 2023.godine i „Aneks Sporazuma o
putu normalizacije odnosa između kosova i Srbije i Mapa puta“
(Ohridski sporazum), od 2.marta iste godine, koji su, kao obavezujući i
nepromjenljivi, postali dio poglavlja 35 Pregovaračkog okvira o
pristupanju Srbije EU)“. Tim sporazumima Srbija se, uz saglasnost
Vučića i njegovog režima, potpuno razdržavljuje na KiM i uspostavlja
se nezavisnost druge albanske države na Balkanu?!
„Partneri Zapadnog Balkana trebali bi iskoristiti mehanizam EU za
zajedničku kupovinu gasa i (američkog) LNG (tečnog prirodnog gasa)
kako bi smanjili svoju zavisnost od ruskog gasa (čitaj. i nafte)“.
Nemoguće je ne uočiti podudarnost ovog dijela Deklaracije sa
sankcijama SAD „Gaspromnjeftu“ i NIS-u!
Antiruski karakter Deklaracije ogleda se i u sledećem stavu:
„Partneri Zapadnog Balkana koji to još nijesu učinili trebali bi
ostvariti brz i trajan napredak ka potpunom usklađivanju sa ZSBP- om
(zajedničkom spoljnom i bezbjednosnom politikom) EU i njenim
sprovođenjem, uključujući i restriktivne mjere (sankcije Rusiji) i
njihovo izvršavanje.“
Kako bi obezbijedio legitimitet za opstanak na vlasti i poslije
međudržavnog raskida odnosa između Srbije i Rusije, a i povodom,
upornih i principijelnih, studentskih protesta i realne opšte
građanske neposlušnosti, Vučić žuri sa raspisivanjem savjetodavnog
referenduma na kome bi se građani izjasnili da li se slažu sa
pokretanjem postupka za prestanak njegovog predsjedničkog mandata razrešenjem. On je i javno naredio raspisivanje i održavanje takvog
referenduma riječima: „Biće ga, ovako ili onako će ga biti“?!
Kako su prenijeli mediji, članovi poslaničke grupe „Aleksandar Vučić
– Srbija ne sme da stane“ su Narodnoj skupštini Srbije podnijeli
dokument kojim su, na osnovu člana 14 Zakona o referendumu i narodnoj
incijativi, podržali zahtjev opozicionih poslanika za raspisivanje
republičkog savjetodavnog referenduma radi izjašnjavanja građana o
sledećem pitanju: „Da li ste za pokretanje postupka za razrešenje
predsednika Republike“, sa ponuđenim odgovorima „za“ i „protiv“. A,
kako su saopštili predstavnici opozicije, zahtjev njihovih poslanika
nije niti će biti podnijet?!
I predsjednica Narodne skupštine Ana Brnabić je osnažila farsu oko
referenduma, jer je izjavila:
„Izvolite potpise kojima će se podržati inicijativa opozicije,
pretpostavljam koja će doći posle istraživanja koje su naručili oni
ili neko drugi.“ ?!
Raspisivanje i sprovođenje referendima bilo bi neustavno i nezakonito. Zašto? Ustav Republike Srbije, u svojim članovima 116 i 118, normira da
mandat predsjednika Republike prestaje i razrešenjem, te da
predsjednika Republike razrešava Narodna Skupština, ali tek nakon
donošenja odluke Ustavnog suda „o postojanju povrede Ustava“.
Ustavni tekst ne propisuje referendumsko učešće građana u postupku
razrešenja predsjednika Republike.
Prema članu 12 Zakona o referendumu i narodnoj inicijativi, mišljenje građana na savjetodavnom referendumu „nije pravno obavezujuće“.
A, prema njegovom članu 14, skupština donosi odluku o raspisivanju i
savjetodavnog referendima o „pitanju iz nadležnosti skupštine“:
„Građani se prethodno izjašnjavaju o pitanju koje treba da se uredi
aktom skupštine ili se izjašnjavaju o potvrđivanju usvojenog akta u
skupštini, a prije njegovog proglašenja.“
Član 17 Zakona propisuje je da skupština može raspisati savjetodavni
referendum i o pitanju od šireg značaja iz svoje nadležnosti radi
pribavljanja mišljenja o odluci koja treba da bude donijeta u vezi sa
tim pitanjem.
Logično proizilazi da ni navedenim Zakonom nije propisan
savjetodavni referendum na kome bi se građani izjašnjavali o
(ne)opravdanosti pokretanja postupka razrešenja predsjednika
Republike.
Sprovođenje referenduma bilo bi i nezakonito i neopravdano
rasipanje oskudnih budžetskih sredstava, koja su planirana za drugačije
namjensko trošenje. Pored toga, kršenjem zakona, zloupotrebom
nadležnosti organa zarobljene države, privatizacijom sredstava javne
potrošnje i medijskim monopolom, Vučićev režim bi kreirao poželjni
referendumski rezultat.
Neshvatljivo je i neprihvatljivo Vučićevo nepokolebljivo
opredjeljenje za EU koja se nalazi u fazi raspada i kada se globalne
geopolitičke okolnosti mijenjaju u korist Rusije. Srbija može postati
članica EU samo ako njene vlasti pristanu na državnu i nacionalnu
dezintegraciju. Pristupanje Srbije EU i anglo-natoizmu podrazumijeva
i odricanje od pravoslavlja, a time i od tradicionalnih moralnih i
porodičnih vrijednosti.
Ali, Vučić je marioneta zapadne „duboke države“ koji je instaliran na
vlast sa zadatkom da se Srbija odrekne Kosova i Metohije (što bi bio
samo početak daljeg raspada Srbije) i da prestane da podržava
Republiku Srpsku.
Još jednom ponavljam, jedini spas za Srbiju i srpski narod, te za
ostanak Kosova i Metohije u sastavu Srbije i za opstanak Republike
Srpske je politički, ekonomski i vojni savez sa Rusijom (naravno uz
prethodnu smjenu Vučića sa vlasti).
Zato, bude nadu studentski protesti, ali oni, sami po sebi, ne mogu dovesti da pada Vučićevog kriminalnog režima koji je i ekonomski opustošio Srbiju. Neophodna je opšta građanska neposlušnost koja bi stvorila kritičnu masu za promjenu vlasti.
Pozitivna vijest je i da je krajem prošle godine, registrovano
udruženje „Srpski glas“. Njegovi osnivači su osvjedočene patriote i
istaknuti javni intelektualci, koji su oštri i principijelni kritičari
Vučićeve vlasti. Najavljeno je da će se druženje programski zalagati za
očuvanje KiM u sastavu Srbije, za nacionalne, kulturne i prosvetne
vrijednosti, te za zaštitu ljudskih prava, Ustava i slobodu mišljenja.
Podsjetimo se da je i Borislav Pekić kazao: „Nacija i demokratija da,
nacija ili demokratija ne“.
Bilo bi nacionalno i državno korisno da „Srpski glas“ postane
politički stub okupljanja i drugih patriotskih stranaka, organizacija, udruženja i istaknutih pojedinaca kako bi se stvorio značajan
parlamentarni faktor, koji bi, isključivo demokratski sredstvima, bio
brana da i nakon Vučićevog pada Srbija ne ostane na samoubistvenom
neoliberalnom anglo – evro – atlantskom kursu.
Neophodan je i dogovor cjelokupne opozicije o formiranju prelazne
postvučićevske vlade, čiji bi zadatak bio da stvori zakonske
pretpostavke za demokratsku tranziciju društva.
Vučić, kao premijer i predsjednik Republike Srbije, zbog svoje
antinacionalne i antidržavne aktivnosti (i ne samo on), ispunjava sve
uslove da bude osuđen za krivična djela koja suštinski predstavljaju
veleizdaju!
S vjerom u Boga, srpsko – ruske Svetitelje i Rusiju!
Milan Gajović, Podgorica
18.januar 2025.godine
„…postupanje (Rusije) u Ukrajini se ne može opravdati…Srbija i ja
osuđujemo kršenje međunarodnog prava i rat u Ukrajini…Beograd se
slaže sa EU o prirodi sukoba u Ukrajini, ali s obzirom na internu
situaciju u Srbiji, nije lako da se ona tako jasno pozicionira…Mi još
nismo deo EU, nažalost…Mi smo jasno na našem putu u EU i to jeste
i ostaje naš strateški cilj…u Srbiji Nemačku više vole od EU…“
(Aleksandar Vučić, intervju njemačkom listu
„Handelsblat“, Srbin info, 4.maj 2022.)
„Ali da znate da bez Nemaca ne možemo dalje i gotovo da ne možemo
da preživimo…Nemamo nikakvih iluzija da bez Nemačke ne možemo.“
(A. Vučić, Srbin info, 5.maj 2022.)
„Zadržaćemo tu politiku (neuvođenja sankcija Rusiji do trenutka
dok šteta ne bude veća od koristi, kada budemo morali da
prihvatimo drugu realnost…“
(A. Vučić, Borba portal, 8.oktobar 2022.)
„Neću bežati od toga da vam saopštim da smo promenili
odluku ako vidimo da prosto ne možemo dalje i više…
(A. Vučić, Srbin info, 8.oktobar 2022.)
„Moramo da vidimo dokle ćemo moći da trpimo štetu koja nam se
nanosi, jer ne sledimo politiku EU prema Rusiji. Kad šteta bude
veća od koristi moraćemo našu politiku da korigujemo ako hoćemo da
se borimo za naše interese.“
(A. Vučić, Srbin info, 10.oktobar 2022.)
„Sa NATO-om moramo da sarađujemo, jer ste vi,
Rusi, napustili Kosovo…“
(A. Vučić, TV Prva, 31.decembar 2022.)
„…Za nas je Krim Ukrajina, Donbas je Ukrajina…“
(A. Vučić, intervjuu za sorošoidni američki
„Blumberg“, 18.januar 2023.)
„…Nama nije problem da pomenemo formulaciju iz UN ko je pogazio
međunarodno pravo, ko je izvršio invaziju (čitaj: Rusija na Ukrajinu). To
je jasno i spremni smo da kažemo, a Srbija (?!) je sa tim saglasna…Da
li je Rusija prekršila međunarodno pravo napadom na Ukrajinu –
očigledno je. Kada je reč o uvođenju sankcija i optužbama ko je ad
hominem (lično, u ruskom rukovodstvu) počinio zločine, u tome neću da
učestvujem. Dok ne vidim da je zemlja (Srbija) u užasno teškoj
situaciji…“
(A. Vučić, u Atini, neposredno prije susreta sa Volodimirom
Zelenskim; IN4S, 21.avgust 2023.)
„Izrazio sam nadu ( u telefonskom razgovoru sa Vladimirom
Putinom)…da Srbija neće uvoditi sankcije Ruskoj Federaciji.“
(A. Vučić, IN4S, 20. oktobar 2024.)
„Srbija (je) razumela da mora da se pomeri (od Rusije) i…vidimo
napredak da Srbija radi ono što bi trebalo da radi…“
(Kristofer Hil, američki ambasador u Srbiji;
Iskra portal, 14.oktobar 2022.)
